Banker's Review Online - Ισπανiα: Ο ταύρος που έγινε αποδιοπομπαίος τράγος

Τρίτη, 24 Οκτωβρίου 2017

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

International Banking

Ισπανiα: Ο ταύρος που έγινε αποδιοπομπαίος τράγος

13 Σεπτεμβρίου 2012 | 09:10 Γράφει η Ειρήνη  Γκίνη Topics: Special Reports

Ισπανiα: Ο ταύρος που έγινε αποδιοπομπαίος τράγος

Το δημόσιο χρέος της Ισπανίας και οι πληγές του τραπεζικού της συστήματος «έκλεψαν» την προσοχή της Ευρώπης από τον «συνήθη ύποπτο», την Ελλάδα.100 δις ευρώ θα χρειαστούν για τη διάσωση των ισπανικών τραπεζών. Ανάμεσα σε αυτές που χρήζουν άμεσης οικονομικής ενίσχυσης η τέταρτη μεγαλύτερη τράπεζα της χώρας Bankia. Τα προβλήματα των ισπανικών τραπεζών καταδεικνύουν ότι η οικονομική κρίση στην Ευρωζώνη μπορεί να έχει πολλά πρόσωπα, και το χειρότερο είναι ότι τα περισσότερα από αυτά κρύβονται πολύ καλά.

Τον περασμένο Ιούνιο, ο υπουργός Οικονομικών της Ισπανίας Luis de Guindos δήλωσε ότι η Ισπανία θα ζητήσει από την Ευρώπη οικονομική βοήθεια για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών της, διευκρινίζοντας ότι η ενίσχυση «αφορά το χρηματοπιστωτικό σύστημα, και όχι την οικονομία». Οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης συμφώνησαν στη χορήγηση 100 δις ευρώ για τη διάσωση των ισπανικών τραπεζών, υπό την προϋπόθεση ότι θα δημιουργηθεί νέο πλαίσιο εποπτείας του χρηματοπιστωτικού συστήματος της χώρας.

Όπως όλα δείχνουν τη στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο, η Ισπανία θα λάβει την πρώτη δόση ύψους 30 δις ευρώ στο τέλος Ιουλίου, ενώ υπάρχει πρόβλεψη για δημιουργία “bad bank», με χρηματοδότησης της τάξης των 25 δις ευρώ. Τόσο η ισπανική κυβέρνηση, όσο και οι ευρωπαϊκές αρχές διευκρινίζουν ότι η Ισπανία δεν χρειάζεται πλήρες πακέτο διάσωσης, παρά μόνο το συμφωνηθέν ποσό για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών της, καθώς υπάρχει ακόμα ζήτηση για τα ισπανικά ομόλογα στις διεθνείς αγορές  -έστω κι αν το επιτόκιο των δεκαετών ομολόγων αγγίζει το 7,12%.

Παρά τις προσπάθειες της ισπανικής κυβέρνησης να καθησυχάσει τις αγωνίες των αγορών και των ευρωπαίων εταίρων, το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο απ’ ότι φαίνεται και σίγουρα κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει ένα χρόνο πριν τις πραγματικές του διαστάσεις. Ας μην ξεχνάμε ότι, μέχρι πρόσφατα, το ισπανικό τραπεζικό σύστημα είχε τη φήμη ενός από τα πιο σταθερά στον κόσμο. Το σημαντικότερο ωστόσο είναι ότι η οικονομική πολιτική της Ισπανίας μάλλον βρίσκεται σε λάθος κατεύθυνση, κάτι που μπορεί να έχει ολέθριες συνέπειες για την ευρωπαϊκή κρίση.

Bankia, ο γίγαντας με τα πήλινα πόδια
Ως αδύναμος κρίκος στο ισπανικό τραπεζικό σύστημα αναδεικνύεται η Bankia, η τράπεζα που δημιουργήθηκε τον Δεκέμβριο  του 2010 υπό τη σκέπη της holding εταιρείας Banco Financiero y de Ahorros (BFA), από την ένωση επτά περιφερειακών ταμιευτηρίων (cajas), με βασικό μέτοχο τη κρατική Caja de Madrid. Το 2012 η Bankia ήταν ο τρίτος μεγαλύτερος δανειστής στην Ισπανία και η τέταρτη μεγαλύτερη τράπεζα της χώρας, με 12 εκατ. πελάτες.

Η διαδικασία συμμετοχής των cajas στο σχήμα της Bankia κράτησε μόλις τέσσερις μήνες, ενώ τον Μάιο του 2011, έξι μήνες μετά την ίδρυσή της, ανακοίνωσε δημόσια εγγραφή στο χρηματιστήριο της Μαδρίτης. Η κίνηση αυτή απέτυχε να προσελκύσει το ενδιαφέρον των επενδυτών, με αποτέλεσμα ο απερχόμενος πρωθυπουργός της Ισπανίας  Jose Luis Rodrguez Zapatero να καλέσει τους επικεφαλής μεγάλων ισπανικών τραπεζών και εταιρειών να εξαγοράσουν το 40% των μετοχών της Bankia «για λόγους εθνικού συμφέροντος».

Το υπόλοιπο ποσό καλύφθηκε από ισπανούς μικροεπενδυτές: η κυβέρνηση «έτρεξε» σε εθνικό επίπεδο εκτεταμένη διαφημιστική καμπάνια στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης αλλά και στο Facebook, με to σύνθημα «Quiero Ser Bankero» («θέλω να γίνω τραπεζίτης»), ενώ ακόμα και οι εργαζόμενοι της Bankia ενθαρρύνθηκαν από το σωματείο τους να αγοράσουν μετοχές. Η ταχύτητα με την οποία συστήθηκε η Bankia δημιούργησε κενά στη διαδικασία audit του ομίλου. Μέσα στο 2012, η Deloitte αρνήθηκε να υπογράψει τους ισολογισμούς της Bankia, κίνηση που προκάλεσε την παρέμβαση του Mariano Rajoy και την προσωπική εμπλοκή του στην εκκαθάριση της τράπεζας.

Στις αρχές Μαίου, ο Rodrigo Rato, επικεφαλής της τράπεζας, ο οποίος είχε διατελέσει υπουργός Οικονομικών της Ισπανίας και director στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο υπέβαλλε την παραίτηση του, ενώ ο Mariano Rajoy ανακοίνωσε σχέδιο μερικής κρατικοποίησης της Bankia και παροχή κρατικής βοήθειας ύψους 10 δις ευρώ. Κανείς δεν ήταν προετοιμασμένος για την ανακοίνωση της 25ης Μαίου, σύμφωνα με την οποία η Bankia χρειαζόταν κεφάλαια ύψους 19 δις ευρώ προκειμένου να καλύψει τις «τρύπες» που δημιούργησαν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια της τράπεζας. Η αποκάλυψη του μεγέθους του προβλήματος που συνιστούσε η Bankia ήταν ο καταλύτης για την προσφυγή του Mariano Rajoy στους ευρωπαίους για οικονομική βοήθεια.

Η ρίζα του προβλήματος της Bankia έγκειται στα προβληματικά δάνεια των cajas, οι οποίες είχαν σημαντική επιρροή στις κύριες περιοχές δραστηριοποίησής τους (Rioja, Valencia, Κανάριες Νήσοι, Segovia) και χορηγούσαν αφειδώς στεγαστικά δάνεια και  χρηματοδοτήσεις για χτίσιμο τουριστικών κατοικιών, ακόμα και σε μετανάστες με χαμηλά εισοδήματα. Τα δάνεια των cajas -που αποτελούν το 50% της ισπανικής τραπεζικής αγοράς- αποτελούσαν το καλά κρυμμένο μυστικό ενός τραπεζικού συστήματος με ισχυρές
υποδομές και «συντηρητικό» προσανατολισμό, που σε καμία περίπτωση δεν έφερε ομοιότητες με το πλαίσιο που δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την κατάρρευση της Lehman Brothers.

Οι «αμαρτωλές» cajas
Οι προβληματικές cajas δεν θυμίζουν σε τίποτα τις μεγάλες επενδυτικές τράπεζες που δημιούργησαν την κρίση στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, ωστόσο ο ρόλος του στη δημιουργία ρωγμών στο ισπανικό τραπεζικό σύστημα είναι (τηρουμένων των αναλογιών) εξίσου σημαντικός.

Τα περιφερειακά ταμιευτήρια της Ισπανίας είχαν ισχυρή επιρροή στις πόλεις τους. Βάσει νόμου, ο οποίος ψηφίστηκε το 1977, με την εδραίωση της δημοκρατίας στην Ισπανία, οι cajas διοικούνται από πολιτικούς και παράγοντες της τοπικής κοινωνίας. Η έλλειψη τραπεζικών στελεχών και ο ρόλος τους στην ανάπτυξη των τοπικών οικονομικών κατέστησε τις cajas χρηματοδότες της οικιστικής ανάπτυξης της Ισπανία.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2007, η κρατική Caja Madrid αύξανε συνεχώς τα δάνεια που χορηγούσε, σε βαθμό που πολλά στελέχη προσπάθησαν να επιβραδύνουν τους ρυθμούς ανάπτυξης. Στο μεταξύ, οι πρώτες ενδείξεις για ύπαρξη «φούσκας» στην ισπανική αγορά ακινήτων περνούσαν απαρατήρητες. «Ο ρυθμός ανάπτυξης της αγοράς ακινήτων θα μπορούσε να θεωρηθεί “φούσκα” σε κάποια άλλη χώρα. Όχι όμως στην Ισπανία» δήλωνε το 2007 ο Carlos Stylianopoulos, επικεφαλής κεφαλαιαγορών της Caja Madrid και μετέπειτα CFO της Bankia.

Τον περασμένο Ιούνιο, ο υπουργός Οικονομικών της Ισπανίας Luis de Guindos δήλωσε ότι η Ισπανία θα ζητήσει από την Ευρώπη οικονομική βοήθεια για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών της, διευκρινίζοντας ότι η ενίσχυση «αφορά το χρηματοπιστωτικό σύστημα, και όχι την οικονομία». Οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης συμφώνησαν στη χορήγηση 100 δις ευρώ για τη διάσωση των ισπανικών τραπεζών, υπό την προϋπόθεση ότι θα δημιουργηθεί νέο πλαίσιο εποπτείας του χρηματοπιστωτικού συστήματος της χώρας.

Όπως όλα δείχνουν τη στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο, η Ισπανία θα λάβει την πρώτη δόση ύψους 30 δις ευρώ στο τέλος Ιουλίου, ενώ υπάρχει πρόβλεψη για δημιουργία “bad bank», με χρηματοδότησης της τάξης των 25 δις ευρώ. Τόσο η ισπανική κυβέρνηση, όσο και οι ευρωπαϊκές αρχές διευκρινίζουν ότι η Ισπανία δεν χρειάζεται πλήρες πακέτο διάσωσης, παρά μόνο το συμφωνηθέν ποσό για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών της, καθώς υπάρχει ακόμα ζήτηση για τα ισπανικά ομόλογα στις διεθνείς αγορές  -έστω κι αν το επιτόκιο των δεκαετών ομολόγων αγγίζει το 7,12%.

Παρά τις προσπάθειες της ισπανικής κυβέρνησης να καθησυχάσει τις αγωνίες των αγορών και των ευρωπαίων εταίρων, το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο απ’ ότι φαίνεται και σίγουρα κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει ένα χρόνο πριν τις πραγματικές του διαστάσεις. Ας μην ξεχνάμε ότι, μέχρι πρόσφατα, το ισπανικό τραπεζικό σύστημα είχε τη φήμη ενός από τα πιο σταθερά στον κόσμο. Το σημαντικότερο ωστόσο είναι ότι η οικονομική πολιτική της Ισπανίας μάλλον βρίσκεται σε λάθος κατεύθυνση, κάτι που μπορεί να έχει ολέθριες συνέπειες για την ευρωπαϊκή κρίση.

Bankia, ο γίγαντας με τα πήλινα πόδια
Ως αδύναμος κρίκος στο ισπανικό τραπεζικό σύστημα αναδεικνύεται η Bankia, η τράπεζα που δημιουργήθηκε τον Δεκέμβριο  του 2010 υπό τη σκέπη της holding εταιρείας Banco Financiero y de Ahorros (BFA), από την ένωση επτά περιφερειακών ταμιευτηρίων (cajas), με βασικό μέτοχο τη κρατική Caja de Madrid. Το 2012 η Bankia ήταν ο τρίτος μεγαλύτερος δανειστής στην Ισπανία και η τέταρτη μεγαλύτερη τράπεζα της χώρας, με 12 εκατ. πελάτες.

Η διαδικασία συμμετοχής των cajas στο σχήμα της Bankia κράτησε μόλις τέσσερις μήνες, ενώ τον Μάιο του 2011, έξι μήνες μετά την ίδρυσή της, ανακοίνωσε δημόσια εγγραφή στο χρηματιστήριο της Μαδρίτης. Η κίνηση αυτή απέτυχε να προσελκύσει το ενδιαφέρον των επενδυτών, με αποτέλεσμα ο απερχόμενος πρωθυπουργός της Ισπανίας  Jose Luis Rodrguez Zapatero να καλέσει τους επικεφαλής μεγάλων ισπανικών τραπεζών και εταιρειών να εξαγοράσουν το 40% των μετοχών της Bankia «για λόγους εθνικού συμφέροντος».

Το υπόλοιπο ποσό καλύφθηκε από ισπανούς μικροεπενδυτές: η κυβέρνηση «έτρεξε» σε εθνικό επίπεδο εκτεταμένη διαφημιστική καμπάνια στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης αλλά και στο Facebook, με to σύνθημα «Quiero Ser Bankero» («θέλω να γίνω τραπεζίτης»), ενώ ακόμα και οι εργαζόμενοι της Bankia ενθαρρύνθηκαν από το σωματείο τους να αγοράσουν μετοχές. Η ταχύτητα με την οποία συστήθηκε η Bankia δημιούργησε κενά στη διαδικασία audit του ομίλου. Μέσα στο 2012, η Deloitte αρνήθηκε να υπογράψει τους ισολογισμούς της Bankia, κίνηση που προκάλεσε την παρέμβαση του Mariano Rajoy και την προσωπική εμπλοκή του στην εκκαθάριση της τράπεζας.

Στις αρχές Μαίου, ο Rodrigo Rato, επικεφαλής της τράπεζας, ο οποίος είχε διατελέσει υπουργός Οικονομικών της Ισπανίας και director στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο υπέβαλλε την παραίτηση του, ενώ ο Mariano Rajoy ανακοίνωσε σχέδιο μερικής κρατικοποίησης της Bankia και παροχή κρατικής βοήθειας ύψους 10 δις ευρώ. Κανείς δεν ήταν προετοιμασμένος για την ανακοίνωση της 25ης Μαίου, σύμφωνα με την οποία η Bankia χρειαζόταν κεφάλαια ύψους 19 δις ευρώ προκειμένου να καλύψει τις «τρύπες» που δημιούργησαν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια της τράπεζας. Η αποκάλυψη του μεγέθους του προβλήματος που συνιστούσε η Bankia ήταν ο καταλύτης για την προσφυγή του Mariano Rajoy στους ευρωπαίους για οικονομική βοήθεια.

Η ρίζα του προβλήματος της Bankia έγκειται στα προβληματικά δάνεια των cajas, οι οποίες είχαν σημαντική επιρροή στις κύριες περιοχές δραστηριοποίησής τους (Rioja, Valencia, Κανάριες Νήσοι, Segovia) και χορηγούσαν αφειδώς στεγαστικά δάνεια και  χρηματοδοτήσεις για χτίσιμο τουριστικών κατοικιών, ακόμα και σε μετανάστες με χαμηλά εισοδήματα. Τα δάνεια των cajas -που αποτελούν το 50% της ισπανικής τραπεζικής αγοράς- αποτελούσαν το καλά κρυμμένο μυστικό ενός τραπεζικού συστήματος με ισχυρές
υποδομές και «συντηρητικό» προσανατολισμό, που σε καμία περίπτωση δεν έφερε ομοιότητες με το πλαίσιο που δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την κατάρρευση της Lehman Brothers.

Οι «αμαρτωλές» cajas
Οι προβληματικές cajas δεν θυμίζουν σε τίποτα τις μεγάλες επενδυτικές τράπεζες που δημιούργησαν την κρίση στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, ωστόσο ο ρόλος του στη δημιουργία ρωγμών στο ισπανικό τραπεζικό σύστημα είναι (τηρουμένων των αναλογιών) εξίσου σημαντικός.

Τα περιφερειακά ταμιευτήρια της Ισπανίας είχαν ισχυρή επιρροή στις πόλεις τους. Βάσει νόμου, ο οποίος ψηφίστηκε το 1977, με την εδραίωση της δημοκρατίας στην Ισπανία, οι cajas διοικούνται από πολιτικούς και παράγοντες της τοπικής κοινωνίας. Η έλλειψη τραπεζικών στελεχών και ο ρόλος τους στην ανάπτυξη των τοπικών οικονομικών κατέστησε τις cajas χρηματοδότες της οικιστικής ανάπτυξης της Ισπανία.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2007, η κρατική Caja Madrid αύξανε συνεχώς τα δάνεια που χορηγούσε, σε βαθμό που πολλά στελέχη προσπάθησαν να επιβραδύνουν τους ρυθμούς ανάπτυξης. Στο μεταξύ, οι πρώτες ενδείξεις για ύπαρξη «φούσκας» στην ισπανική αγορά ακινήτων περνούσαν απαρατήρητες. «Ο ρυθμός ανάπτυξης της αγοράς ακινήτων θα μπορούσε να θεωρηθεί “φούσκα” σε κάποια άλλη χώρα. Όχι όμως στην Ισπανία» δήλωνε το 2007 ο Carlos Stylianopoulos, επικεφαλής κεφαλαιαγορών της Caja Madrid και μετέπειτα CFO της Bankia.



Η παραπάνω από υπολογίσιμη έκθεση των cajas σε στεγαστικά δάνεια τις άφησε έκθετες όταν τα πρώτα σημάδια «ξεφουσκώματος» της ισπανικής αγοράς ακινήτων άρχισαν να γίνονται ορατά το 2008. Εκείνη την περίοδο, cajas σε περιοχές όπως Καστίλλη, Λα Μάντσα, Ανδαλουσία, Βαλέντσια, Γαλικία αλλά και στην  Καταλονία εθνικοποιήθηκαν και  ξεπουλήθηκαν προκειμένου να περιοριστούν οι απώλειες. Εντούτοις, η ισπανική κυβέρνηση δεν διερεύνησε αρκετά τα αίτια της έκθεσης των cajas σε επισφαλή δάνεια, ενώ οι επικεφαλής των τραπεζών διατήρησαν τις θέσεις τους ή συνταξιοδοτήθηκαν πρόωρα με ιδιαίτερα επωφελείς συμφωνίες.

Οι ρίζες της Bankia στις αμφιλεγόμενες cajas οφείλεται σε μεγάλο βαθμό για την αποτυχημένη δημόσια εγγραφή της τράπεζας. Οι επενδυτικές τράπεζες του εξωτερικού δεν είδαν με καλό μάτι την έλλειψη έμπειρων τραπεζικών στελεχών  στην ηγεσία της εταιρείας , με αποτέλεσμα να μην θεωρήσουν την αγορά πακέτου μετοχών της Bankia ως καλή τοποθέτηση. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Santiago Lopez Diaz, αναλυτής στην Exane BNP Paribas, που ήταν bookrunner στη δημόσια εγγραφή της τράπεζας συμβούλευε το επενδυτικό κοινό να πουλήσει τις μετοχές της Bankia, παρά τη σχέση του εργοδότη του με το τραπεζικό ίδρυμα.

Η εμπλοκή των πολιτικών στη διοίκηση των cajas έγειρε πολλά ερωτηματικά για τον τρόπο λειτουργίας τους. Και παρότι κανείς δεν συνέδεσε άμεσα τις χρηματοδοτήσεις με διαφθορά (κάτι που ίσχυε στην Τουρκία πριν καταφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο), τα κενά στην εταιρική διακυβέρνηση των cajas ήταν αρκετά για να αποτρέψουν τους επενδυτές. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο απερχόμενος CEO της Bankia Rodrigo Rato, παρά τη θητεία του σε οικονομικές θέσεις-κλειδιά (το όνομα του είχε ακουστεί και για την ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος) δεν είχε καθόλου εμπειρία σε θέματα λιανικής τραπεζικής.

Too “strict” to fail (;)
Η κρατικοποίηση της Bankia έπληξε την εικόνα του τραπεζικού συστήματος της Ισπανίας, το οποίο μέχρι πρότινος θεωρούνταν ως ένα από τα πιο σταθερά και καλά δομημένα στην Ευρώπη. Πολιτικοί στην Ισπανία αλλά και ευρωπαίοι αξιωματούχοι προσπαθούν τώρα να «χρυσώσουν» το χάπι, δηλώνοντας ότι η υπόθεση Bankia είναι μια καλή αφορμή για το τελικό ξεκαθάρισμα των μη εξυπηρετούμενων δανείων των cajas, αλλά και την αναμόρφωση της τραπεζικής αγοράς της χώρας, με μείωση του αριθμού των περιφερειακών ταμιευτηρίων σε  8-10.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η ισπανική κυβέρνηση προσπαθεί να μειώσει τον αριθμό των cajas, καθώς οι «ήπιες» συγχωνεύσεις ήταν ένα από τα πρώτα μέτρα που πήρε το 2008, όταν η έκθεση τους σε μη εξυπηρετούμενα δάνεια άρχισε να γίνεται εμφανής. Αυτή ήταν και η λογική πίσω από τη δημιουργία του brand της Bankia. Εντούτοις, όπως επισήμανε ο Eduardo Martinez Abascal, καθηγητής στο IESE Business School «η δημιουργία μιας μεγάλης τράπεζας από επτά μικρές και επισφαλείς δεν ήταν καθόλου καλή ιδέα».

Στην προσπάθεια της να «εξορθολογίσει» τη δομή του τραπεζικού συστήματός της, περιορίζοντας την άναρχη λειτουργία των cajas,  η ισπανική κυβέρνηση δημιούργησε μια μεγάλη και κυρίως συστημικά επικίνδυνη «κακή» τράπεζα. Επιδιώκοντας να θωρακίσει το χρηματοπιστωτικό της σύστημα, η ισπανική κυβέρνηση θέσπισε τον περασμένο χρόνο κανόνα σύμφωνα με τον οποίο οι τράπεζες ήταν υποχρεωμένες να διακρατούν κεφάλαια Core Tier 1 σε ποσοστό 10% σε σχέση με το ενεργητικό τους -8% αν είναι εισηγμένες. Η απόφαση αυτή ώθησε τη Bankia να προχωρήσει στη δημόσια εγγραφή, μια ενέργεια την οποία ίσως να απέφευγε υπό άλλες συνθήκες.

Παρότι η απόφαση για ενίσχυση των Core Tier 1 κεφαλαίων των ισπανικών τραπεζών ίσως είναι μια περίπτωση που η υπερβολική εποπτεία του συστήματος οδήγησε στην καταστροφή, αποτελεί επιθυμία της ισπανικής κυβέρνησης οι τράπεζες να αυξήσουν τις προβλέψεις τους σε ότι αφορά το χαρτοφυλάκιο των δανείων τους -εξυπηρετούμενα και μη- σε περίπτωση που οι επισφάλειες είναι μεγαλύτερες από αυτές που υπολογίζουν. Τον περασμένο Μάιο, ο Luis de Guindos ανακοίνωσε ότι οι ισπανικές τράπεζες θα πρέπει να συγκεντρώσουν κεφάλαια της τάξης του 29% του δανειακού χαρτοφυλακίου τους, αλλά και να δεχτούν αξιολογήσεις από εξωτερικούς ελεγκτές ακίνητης περιουσίας.

Τα μέτρα που επιβάλλει η ισπανική κυβέρνηση επηρεάζουν και τις υγιείς τράπεζες όπως είναι η Santander, η BBVA και η Banco Popular, για τις οποίες θεωρείται δεδομένο ότι δεν θα χρειαστούν την κρατική ενίσχυση προκειμένου να συγκεντρώσουν τα κεφάλαια που απαιτούνται. Ο CFO της Banco Popular σίγουρα δεν χάρηκε με τις αποφάσεις του κράτους, εντούτοις δήλωσε ότι η τράπεζα θα συμμορφωθεί με αυτές, καθώς αναγνωρίζει ότι τα μέτρα θα συμβάλουν στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των αγορών στις ισπανικές τράπεζες.

Χάρη στην επέκτασή τους σε αγορές εκτός Ισπανίας, αλλά και στην υπεροχή τους στις πολιτικές retail banking, οι BBVA και Santander εμφανίζονται ανεπηρέαστες από την κρίση στο τραπεζικό σύστημα της χώρας τους και σχεδιάζουν τις επόμενες επενδύσεις τους. Η Santander δηλώνει ότι θα συνεχίσει να ενισχύει την παρουσία της στις αγορές της Λατινικής Αμερικής (αλλά και σε Αγγλία και Πορτογαλία), ενώ ο Francisco Gonzalez, Πρόεδρος και CEO της BBVΑ μιλώντας στα εγκαίνια των νέων γραφείων της τράπεζας στην Taipei, υπογράμμισε ότι η κρίση στο ισπανικό τραπεζικό σύστημα δεν αλλάζει σε κάτι τη στρατηγική ανάπτυξης του ομίλου.

Η βούληση της ισπανικής κυβέρνησης να «ξεκαθαρίσει» το τοπίο σε ότι αφορά τα προβληματικά δάνεια των τραπεζών εκλαμβάνεται από τις αγορές ως δέσμευση για την αναδιάρθρωση του συστήματος. Εντούτοις, χρειάζεται προσοχή σε ότι αφορά τα μέτρα που πρόκειται να ληφθούν, ειδικά μάλιστα όταν επιβάλλονται από τους ευρωπαίους δανειστές, καθώς οι υπερβολικές απαιτήσεις για συγκέντρωση κεφαλαίων μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στη λειτουργία των υγιών ισπανικών τραπεζών, οι οποίες διαθέτουν ισχυρή παρουσία στην Ευρώπη.

Banker's Review (T. 028)
« 1 2 »

Έχετε άποψη;
Ο σχολιασμός των άρθρων προϋποθέτει την Είσοδο σας στο Banker's Review Online.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Δείτε ακόμη...

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σήμερα

Αυτοί που διάβασαν αυτό διάβασαν επίσης

Τα πιο δημοφιλή Topics

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε αυτήν την ενότητα

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε άλλες ενότητες

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Συνεντεύξεις / Πρόσωπα

 
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Topics

Συγχωνεύσεις και εξαγορές

Private banking

Πιστωτική κρίση

Credit Risk management

Enterprise risk management

Best work place

Multichannel Strategy

Innovation

International Banking

Outsourcing

©2017 Boussias Communications, all rights reserved. Κλεισθένους 338, 153 44 Γέρακας, info@boussias.com, Τ:210 6617777, F:210 6617778