Banker's Review Online - Δημήτρης Λακασάς, Πρόεδρος ΣΕΒΕ: Πυλώνας ανάπτυξης οι υγιείς εξαγωγικές επιχειρήσεις

Τρίτη, 24 Οκτωβρίου 2017

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Investments

Δημήτρης Λακασάς, Πρόεδρος ΣΕΒΕ: Πυλώνας ανάπτυξης οι υγιείς εξαγωγικές επιχειρήσεις

16 Μαΐου 2013 | 17:21 Γράφει η Έλενα  Ερμείδου Topics: Συνεντεύξεις / Πρόσωπα

Δημήτρης Λακασάς, Πρόεδρος, ΣΕΒΕ

Έλλειψη ρευστότητας, στάση πληρωμών του κράτους σχετικά με τις βεβαιωμένες οφειλές του Δημόσιου προς τις επιχειρήσεις και υψηλά επιτόκια δανεισμού θέτουν σε κίνδυνο χρεοκοπίας υγιείς εξαγωγικές επιχειρήσεις. Αυτά και άλλα πολλά για το ρόλο των εξαγωγικών επιχειρήσεων στην οικονομία τονίζει στο Banker’s Review o Πρόεδρος του ΣΕΒΕ, Δημήτρης Λακασάς.

Banker’s review:  Tα τελευταία 2 χρόνια ακούμε συνεχώς ότι η Ελλάδα έχει επιτύχει να αυξήσει την εξαγωγική της δραστηριότητα. Που κατατάσσεται η Ελλάδα σε επίπεδο εξαγωγών στην Ευρώπη των 27 και με τι πρόσημο έκλεισαν οι εξαγωγές το 2012 στην ευρωζώνη;
Δημήτρης Λακασάς:
Το ότι η Ελλάδα τα τελευταία δύο χρόνια έχει επιτύχει άλμα στις εξαγωγές της, είναι γεγονός. Τα πρόσφατα δημοσιευμένα στοιχεία της Eurostat για το Ευρωπαϊκό εξωτερικό εμπόριο, δίνουν προβάδισμα δύο θέσεων στη χώρα μας στην εξαγωγική κατάταξη της ΕΕ-27 για το 2012. Πιο συγκεκριμένα, ενώ παραδοσιακά η Ελλάδα βρισκόταν στην 21η θέση, πλέον βρίσκεται στην 19η στο σύνολο των 27 κρατών μελών στην κατάταξη εξαγωγών. Επιπλέον, αξίζει να σας αναφέρω ότι κατακτήσαμε πρωτιά στο ρυθμό αύξησης των εξαγωγών, με άλμα 17% στις εξαγωγές μας, όταν ο μέσος όρος της ΕΕ-27 υπολογίζεται σε μόλις 3,4%.

Έχουμε την δυνατότητα να ανεβούμε τα σκαλοπάτια της κλίμακας και να ανταγωνιστούμε τις χώρες που προηγούνται; Τι είναι αυτό που λείπει στη χώρα;
Σαφέστατα έχουμε τη δυνατότητα και για αυτό αγωνιζόμαστε καθημερινά. Για να τεθεί η ελληνική οικονομία σε σταθερές βάσεις, θα πρέπει ένα επιπλέον 17% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος μας, να μεταφερθεί σε νέες εξαγωγικές δραστηριότητες. Σήμερα, ο εθνικός μέσος όρος στην εξαγωγική επίδοση (εξαγωγές % ΑΕΠ) στα αγαθά είναι 13,8% και στα αγαθά και υπηρεσίες είναι στο 26%, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος ανέρχεται σε 35%. Πώς θα προχωρήσουμε; Με όχημα το μότο «Παράγω και Εξάγω».

Η ενίσχυση της ελληνικής παραγωγής θα έρθει με δύο τρόπους: 1) αύξηση της εγχώριας ζήτησης για τα ελληνικά προϊόντα, 2) αύξηση των ελληνικών εξαγωγών στις διεθνείς αγορές.
Σε ό,τι αφορά το πρώτο σκέλος, είναι αναγκαίο να αλλάξουμε επειγόντως καταναλωτικές συνήθειες και να καλλιεργήσουμε μια κουλτούρα εσωστρέφειας στην κατανάλωσή μας. Στόχος μας πρέπει να είναι να υποκαταστήσουμε τουλάχιστον κατά 30% τα εισαγόμενα προϊόντα με ελληνικά. Να ξεφύγουμε από τη λογική του «εγώ» και να λειτουργήσουμε στη λογική του «εμείς».

Η ενίσχυση των ελληνικών εξαγωγών θα έρθει με επένδυση στην εξωστρέφεια, με την Εθνική Στρατηγική Εξαγωγών. Με μια Στρατηγική που:
1) προωθεί την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών προϊόντων, που καλλιεργεί μια κουλτούρα εξωστρέφειας στις ελληνικές επιχειρήσεις.
2) προχωρά στο country re-branding της Ελλάδας στον παγκόσμιο χάρτη και που με στοχευμένες στρατηγικές μάρκετινγκ προβάλει τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα των ελληνικών προϊόντων
3) θέτει μια για πάντα τέλος στην βασανιστική και χρονοβόρα διαδικασία του εξορθολογισμού του δημόσιου τομέα, που προχωρεί δυναμικά σε άρση των εξαγωγικών αντικινήτρων και εμποδίων, αλλά και σε απλά αποδέσμευση οικονομικών και ανθρώπινων πόρων, προς αξιοποίηση των εξαγωγικού τομέα.

Να έρθουμε στο κεφάλαιο ρευστότητα. Πόσο σημαντική είναι η ρευστότητα για τις εξαγωγικές επιχειρήσεις; Πόσο σημαντικό ρόλο μπορούν να παίξουν οι συνολικές εκκρεμείς επιστροφές φόρων για ΦΠΑ και ποιες οι μέχρι τώρα συνέπειες της άρνησης επιστροφής τους;
Σε ζήτημα επιβίωσης των ελληνικών εξαγωγικών επιχειρήσεων ανάγεται η έλλειψη ρευστότητας και η στάση πληρωμών του κράτους, σε ότι αφορά βεβαιωμένες οφειλές του Δημόσιου και του ευρύτερου Δημόσιου τομέα προς τις επιχειρήσεις, καθώς και το πάγωμα επιστροφής του πιστωτικού υπολοίπου ΦΠΑ. Το μεγάλο στοίχημα είναι η διάσωση των υγιών επιχειρήσεων από τη χρεοκοπία την επόμενη ημέρα. Ακόμα και οι πιο υγιείς επιχειρήσεις βλέπουν τις πιστωτικές γραμμές με τις τράπεζες τους, είτε να έχουν κλείσει, είτε να τους ζητούνται επιτόκια τα οποία θα χαρακτηρίζονταν ως «ληστρικά». Δεν μιλάμε δηλαδή πλέον για μείωση της ανταγωνιστικότητας των Ελλήνων εξαγωγέων, αυτό είναι σαφές, μιλάμε για διακοπή λειτουργίας των επιχειρήσεων.

Απαιτούμε συμψηφισμό και ρευστότητα στην πράξη, όχι στα χαρτιά. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα όπου ο επιχειρηματίας πληρώνει πρόστιμο 23% επειδή εξάγει, χωρίς να γνωρίζει αν και πότε θα του επιστραφεί. Ζητούμε 1) άμεση επιστροφή των €753 εκατ. βεβαιωμένων οφειλών του Δημοσίου προς τις εξαγωγικές επιχειρήσεις από την επιστροφή του ΦΠΑ, 2) άμεση βεβαίωση και καταβολή των οφειλών από επιστροφή ΦΠΑ σε εξαγωγείς, οι οποίες ανέρχονται στο €1 δις και τεχνηέντως εδώ και 2 χρόνια δεν έχουν βεβαιωθεί από την εφορία, 3) αξιοποίηση των υφιστάμενων χρηματοδοτικών εργαλείων, όπως το ΕΤΕΑΝ και άλλων ευρωπαϊκών κονδυλίων, όπως για παράδειγμα το ΕΣΠΑ και η ΕΤΕπ, για την χρηματοδότηση των παραγωγικών και εξαγωγικών επιχειρήσεων.

Επιπλέον, ο τραπεζικός τομέας πρέπει να αντιληφθεί επιτέλους την κρισιμότητα της κατάστασης και να ενισχύσει ουσιαστικά τις παραγωγικές και εξωστρεφείς επιχειρήσεις. Είναι αδιανόητο η μέση ελληνική επιχείρηση να δανείζεται σήμερα από τα εγχώρια τραπεζικά ιδρύματα με επιτόκια της τάξης του 12% και 13%, όταν αυτά αντλούν χρήμα από την πρωτογενή αγορά με μέσο όρο 4,5-5% και μάλιστα πιέζουν για περαιτέρω μειώσεις στα επιτόκια κατάθεσης. Ειδικά για τις εξαγωγικές επιχειρήσεις, οι οποίες πρέπει να βγουν και να ανταγωνιστούν στις διεθνείς αγορές, το spread του 7%-8% είναι απαγορευτικό, από τη στιγμή που χώρες με εξίσου σημαντικά δημοσιονομικά προβλήματα, όπως  η Ισπανία και η Ιταλία για επιχειρηματικά δάνεια έως €1 εκατ. (με διάρκεια από 1 έως 5 χρόνια) δανείζουν με επιτόκιο 6%.

Banker’s review:  Tα τελευταία 2 χρόνια ακούμε συνεχώς ότι η Ελλάδα έχει επιτύχει να αυξήσει την εξαγωγική της δραστηριότητα. Που κατατάσσεται η Ελλάδα σε επίπεδο εξαγωγών στην Ευρώπη των 27 και με τι πρόσημο έκλεισαν οι εξαγωγές το 2012 στην ευρωζώνη;
Δημήτρης Λακασάς:
Το ότι η Ελλάδα τα τελευταία δύο χρόνια έχει επιτύχει άλμα στις εξαγωγές της, είναι γεγονός. Τα πρόσφατα δημοσιευμένα στοιχεία της Eurostat για το Ευρωπαϊκό εξωτερικό εμπόριο, δίνουν προβάδισμα δύο θέσεων στη χώρα μας στην εξαγωγική κατάταξη της ΕΕ-27 για το 2012. Πιο συγκεκριμένα, ενώ παραδοσιακά η Ελλάδα βρισκόταν στην 21η θέση, πλέον βρίσκεται στην 19η στο σύνολο των 27 κρατών μελών στην κατάταξη εξαγωγών. Επιπλέον, αξίζει να σας αναφέρω ότι κατακτήσαμε πρωτιά στο ρυθμό αύξησης των εξαγωγών, με άλμα 17% στις εξαγωγές μας, όταν ο μέσος όρος της ΕΕ-27 υπολογίζεται σε μόλις 3,4%.

Έχουμε την δυνατότητα να ανεβούμε τα σκαλοπάτια της κλίμακας και να ανταγωνιστούμε τις χώρες που προηγούνται; Τι είναι αυτό που λείπει στη χώρα;
Σαφέστατα έχουμε τη δυνατότητα και για αυτό αγωνιζόμαστε καθημερινά. Για να τεθεί η ελληνική οικονομία σε σταθερές βάσεις, θα πρέπει ένα επιπλέον 17% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος μας, να μεταφερθεί σε νέες εξαγωγικές δραστηριότητες. Σήμερα, ο εθνικός μέσος όρος στην εξαγωγική επίδοση (εξαγωγές % ΑΕΠ) στα αγαθά είναι 13,8% και στα αγαθά και υπηρεσίες είναι στο 26%, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος ανέρχεται σε 35%. Πώς θα προχωρήσουμε; Με όχημα το μότο «Παράγω και Εξάγω».

Η ενίσχυση της ελληνικής παραγωγής θα έρθει με δύο τρόπους: 1) αύξηση της εγχώριας ζήτησης για τα ελληνικά προϊόντα, 2) αύξηση των ελληνικών εξαγωγών στις διεθνείς αγορές.
Σε ό,τι αφορά το πρώτο σκέλος, είναι αναγκαίο να αλλάξουμε επειγόντως καταναλωτικές συνήθειες και να καλλιεργήσουμε μια κουλτούρα εσωστρέφειας στην κατανάλωσή μας. Στόχος μας πρέπει να είναι να υποκαταστήσουμε τουλάχιστον κατά 30% τα εισαγόμενα προϊόντα με ελληνικά. Να ξεφύγουμε από τη λογική του «εγώ» και να λειτουργήσουμε στη λογική του «εμείς».

Η ενίσχυση των ελληνικών εξαγωγών θα έρθει με επένδυση στην εξωστρέφεια, με την Εθνική Στρατηγική Εξαγωγών. Με μια Στρατηγική που:
1) προωθεί την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών προϊόντων, που καλλιεργεί μια κουλτούρα εξωστρέφειας στις ελληνικές επιχειρήσεις.
2) προχωρά στο country re-branding της Ελλάδας στον παγκόσμιο χάρτη και που με στοχευμένες στρατηγικές μάρκετινγκ προβάλει τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα των ελληνικών προϊόντων
3) θέτει μια για πάντα τέλος στην βασανιστική και χρονοβόρα διαδικασία του εξορθολογισμού του δημόσιου τομέα, που προχωρεί δυναμικά σε άρση των εξαγωγικών αντικινήτρων και εμποδίων, αλλά και σε απλά αποδέσμευση οικονομικών και ανθρώπινων πόρων, προς αξιοποίηση των εξαγωγικού τομέα.

Να έρθουμε στο κεφάλαιο ρευστότητα. Πόσο σημαντική είναι η ρευστότητα για τις εξαγωγικές επιχειρήσεις; Πόσο σημαντικό ρόλο μπορούν να παίξουν οι συνολικές εκκρεμείς επιστροφές φόρων για ΦΠΑ και ποιες οι μέχρι τώρα συνέπειες της άρνησης επιστροφής τους;
Σε ζήτημα επιβίωσης των ελληνικών εξαγωγικών επιχειρήσεων ανάγεται η έλλειψη ρευστότητας και η στάση πληρωμών του κράτους, σε ότι αφορά βεβαιωμένες οφειλές του Δημόσιου και του ευρύτερου Δημόσιου τομέα προς τις επιχειρήσεις, καθώς και το πάγωμα επιστροφής του πιστωτικού υπολοίπου ΦΠΑ. Το μεγάλο στοίχημα είναι η διάσωση των υγιών επιχειρήσεων από τη χρεοκοπία την επόμενη ημέρα. Ακόμα και οι πιο υγιείς επιχειρήσεις βλέπουν τις πιστωτικές γραμμές με τις τράπεζες τους, είτε να έχουν κλείσει, είτε να τους ζητούνται επιτόκια τα οποία θα χαρακτηρίζονταν ως «ληστρικά». Δεν μιλάμε δηλαδή πλέον για μείωση της ανταγωνιστικότητας των Ελλήνων εξαγωγέων, αυτό είναι σαφές, μιλάμε για διακοπή λειτουργίας των επιχειρήσεων.

Απαιτούμε συμψηφισμό και ρευστότητα στην πράξη, όχι στα χαρτιά. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα όπου ο επιχειρηματίας πληρώνει πρόστιμο 23% επειδή εξάγει, χωρίς να γνωρίζει αν και πότε θα του επιστραφεί. Ζητούμε 1) άμεση επιστροφή των €753 εκατ. βεβαιωμένων οφειλών του Δημοσίου προς τις εξαγωγικές επιχειρήσεις από την επιστροφή του ΦΠΑ, 2) άμεση βεβαίωση και καταβολή των οφειλών από επιστροφή ΦΠΑ σε εξαγωγείς, οι οποίες ανέρχονται στο €1 δις και τεχνηέντως εδώ και 2 χρόνια δεν έχουν βεβαιωθεί από την εφορία, 3) αξιοποίηση των υφιστάμενων χρηματοδοτικών εργαλείων, όπως το ΕΤΕΑΝ και άλλων ευρωπαϊκών κονδυλίων, όπως για παράδειγμα το ΕΣΠΑ και η ΕΤΕπ, για την χρηματοδότηση των παραγωγικών και εξαγωγικών επιχειρήσεων.

Επιπλέον, ο τραπεζικός τομέας πρέπει να αντιληφθεί επιτέλους την κρισιμότητα της κατάστασης και να ενισχύσει ουσιαστικά τις παραγωγικές και εξωστρεφείς επιχειρήσεις. Είναι αδιανόητο η μέση ελληνική επιχείρηση να δανείζεται σήμερα από τα εγχώρια τραπεζικά ιδρύματα με επιτόκια της τάξης του 12% και 13%, όταν αυτά αντλούν χρήμα από την πρωτογενή αγορά με μέσο όρο 4,5-5% και μάλιστα πιέζουν για περαιτέρω μειώσεις στα επιτόκια κατάθεσης. Ειδικά για τις εξαγωγικές επιχειρήσεις, οι οποίες πρέπει να βγουν και να ανταγωνιστούν στις διεθνείς αγορές, το spread του 7%-8% είναι απαγορευτικό, από τη στιγμή που χώρες με εξίσου σημαντικά δημοσιονομικά προβλήματα, όπως  η Ισπανία και η Ιταλία για επιχειρηματικά δάνεια έως €1 εκατ. (με διάρκεια από 1 έως 5 χρόνια) δανείζουν με επιτόκιο 6%.




Πιστεύετε ότι θα βελτιωθούν ο προοπτικές από μία συνετή χρήση των χρηματοδοτικών εργαλείων, όπως το ΕΣΠΑ;
Προγράμματα όπως το ΕΣΠΑ αδιαμφισβήτητα μπορούν να δώσουν καθοριστική ώθηση στον εξαγωγικό κλάδο, κάνοντας το μέλλον του ακόμα πιο ευοίωνο. Πάγιο εξάλλου αίτημα του ΣΕΒΕ είναι η διευκόλυνση της απορροφητικότητας του ΕΣΠΑ 2007-2013. Κρίνουμε αναγκαίο τον επαναπροσδιορισμό των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ, με στόχευση κυρίως στα προγράμματα αναπτυξιακού χαρακτήρα και στήριξης της επιχειρηματικότητας προς όφελος της πραγματικής οικονομίας, καθώς και την απλοποίηση και επιτάχυνση των σχετικών διαδικασιών και εκταμιεύσεων για την άμεση αξιοποίηση του ΕΣΠΑ από τις επιχειρήσεις.

Μάλιστα, δεδομένης της δυσκολίας που έχει προκύψει για τη χρηματοδότηση των εξαγωγικών επιχειρήσεων, ο ΣΕΒΕ έχει προτείνει τη δημιουργία και τη χρηματοδότηση ενός νέου, εναλλακτικού  μηχανισμού ενίσχυσης ρευστότητας, ο οποίος θα προκύψει μετά από δέσμευση κονδυλίων του ΕΣΠΑ και σε συνεργασία με Επενδυτική Τράπεζα του εξωτερικού (ΕΤΕπ, KfW, BSTDB κτλ).

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι και η ασφάλιση εξαγωγών λειτουργεί ως ένα χρηματοδοτικό εργαλείο ή αντιθέτως ο κλάδος έχει έρθει αντιμέτωπος με προβλήματα το τελευταίο διάστημα;
Ομολογουμένως η ασφάλιση των εξαγωγών αποτελεί ένα πολύ σημαντικό χρηματοδοτικό εργαλείο για τους Έλληνες εξαγωγείς και είναι ένα εργαλείο το οποίο λειτουργεί. Αναμφίβολα η αστάθεια στο διεθνές οικονομικό περιβάλλον και το διεθνές εμπόριο έχει δημιουργήσει προβλήματα στον κλάδο, καθώς και οι ίδιες οι εταιρείες που ασχολούνται με αυτό το αντικείμενο υποχρεούνται πλέον να αναλάβουν υψηλότερο ρίσκο σε σχέση με το παρελθόν και κατ΄ επέκταση υψηλότερο κόστος.

Θα πρέπει να επισημάνω όμως, ότι το χρηματοδοτικό εργαλείο της ασφάλισης των εξαγωγών είναι εξίσου σημαντικό και για την εισαγωγή πρώτων υλών στην Ελλάδα, που είναι απαραίτητες για τη  λειτουργία των παραγωγικών μονάδων. Όταν κάποιοι μεγάλοι Όμιλοι Ασφάλισης Εξαγωγικών Πιστώσεων (EULER-HERMES, COFACE, ΑΤRADIUS, κλπ.) διέκοψαν εντός του 2012 σχεδόν οριζόντια την ασφάλιση των βραχυπρόθεσμων εξαγωγικών πιστώσεων προς Έλληνες εισαγωγείς, προβάλλοντας ως αιτιολογία την οικονομική κατάσταση και την πολιτική αβεβαιότητα που επικρατούν στην Ελλάδα, τα πράγματα έγιναν πραγματικά πολύ δύσκολα για τις ελληνικές επιχειρήσεις. Ωστόσο, με παρέμβαση του ΣΕΒΕ και κατόπιν συναντήσεων με τις διοικήσεις και τις διευθύνσεις των εταιριών αυτών στην Ελλάδα  η κατάσταση ομαλοποιήθηκε σχετικά σύντομα.

Γίνεται αντιληπτό ότι το συγκεκριμένο εργαλείο έχει αμφισήμαντη επίδραση στις ελληνικές εξαγωγικές επιχειρήσεις. Σίγουρα η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας λειτουργεί ανασταλτικά για τις εταιρίες ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων, ωστόσο η ελληνική εξαγωγική επιχείρηση παραμένει φερέγγυα, ανεξαιρέτως κλάδου και γεωγραφικής περιοχής.

Η διαδικασία της πιστοποίησης ορισμένες φορές συναντά εμπόδια με αποτέλεσμα να σημειώνονται καθυστερήσεις. Πόσο μπορεί το έργο “market control” να συνεισφέρει στην ανάπτυξη;
Η ποιότητα και η πιστοποίηση των προϊόντων δεν αποτελεί μόνο τυπική αλλά και ουσιαστική προϋπόθεση για την είσοδο των ελληνικών προϊόντων στις διεθνείς αγορές, ειδικά σε αναπτυγμένες αγορές της ΕΕ-27, που ήδη εφαρμόζουν αυστηρά πρότυπα ελέγχου για τα εισαγόμενα προϊόντα, αλλά παράλληλα αποτελούν βασικούς εμπορικούς μας εταίρους. Έχει παρατηρηθεί πολλές φορές το φαινόμενο όπου ακόμα και αν μια εταιρεία έχει λάβει πιστοποίηση από αναγνωρισμένους και πιστοποιημένους φορείς (πχ. AGROCERT για την Ελλάδα), δεν περνά τους ελέγχους ποιότητας της αγοράς στόχου και προκύπτουν σημαντικές καθυστερήσεις, με αρνητικές συνέπειες στον χρόνο, το κόστος και κατά συνέπεια στην ανταγωνιστικότητα των προϊόντων.

Το έργο «Market Control: Προώθηση «Τυποποίησης - Πιστοποίησης - Ελέγχου Αγοράς» στις διαπεριφερειακές περιοχές του Επιχειρησιακού Προγράμματος της Κοινοτικής Πρωτοβουλίας Interreg» του Προγράμματος Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας «Ελλάδα – Βουλγαρία 2007-2013» συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωσης (ΕΤΠΑ) και από Εθνικούς Πόρους της Ελλάδα και της Βουλγαρίας, ενώ επικεφαλής εταίρος είναι ο ΣΕΒΕ και συμμετέχουν ο ΕΛΟΤ, το ΕΒΕ Ροδόπης και το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο του Χάσκοβο.

Στη διασυνοριακή περιοχή, Ελλάδα-Βουλγαρία, πραγματοποιήθηκε μια μελέτη υφιστάμενης κατάστασης, αναφορικά με τις ανάγκες των επιχειρήσεων στην περιοχή για σήματα συμμόρφωσης και διαχειριστικά συστήματα ποιότητας. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν τρία επιχειρησιακά σχέδια, 1) για τη δημιουργία ενός ενιαίου φορέα πιστοποίησης – τυποποίησης στην διασυνοριακή περιοχή, 2) για τη δημιουργία εργαστηρίων δοκιμών και ελέγχου στην περιοχή, 3) για την ανάπτυξη κοινών σημάτων συμμόρφωσης/ ποιότητας επιλεγμένων προϊόντων της περιοχής.

Η Βουλγαρία για το 2012 αποτελεί 3ο σημαντικότερο εξαγωγικό μας εταίρο και η ανάπτυξη κοινών προτύπων – σημάτων ποιότητας θα συμβάλλει σημαντικά στην περαιτέρω ενίσχυση του διασυνοριακού εμπορίου, καθώς θα επιτύχουμε:
• κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα
• κατάργηση των τεχνικών εμποδίων στη διακίνηση των προϊόντων
• νομοθετική εναρμόνιση που διέπει την παραγωγή των προϊόντων 
• τυποποίηση του τρόπου παραγωγής τους
• μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα των προϊόντων
• βελτίωση της ποιότητας και της αξιοπιστίας των προϊόντων σε ανταγωνιστικό κόστος, για την ικανοποίηση των αναγκών των καταναλωτών
• απλοποίηση των διαδικασιών σε όλα τα επίπεδα (θεσμικό πλαίσιο, διαδικασίες παραγωγής) και αποτελεσματικότερη διαχείριση των φυσικών και ανθρώπινων πόρων, που οδηγεί στη μείωση του κόστους για τους καταναλωτές.

Banker's Review (T. 032)
« 1 2 »

Έχετε άποψη;
Ο σχολιασμός των άρθρων προϋποθέτει την Είσοδο σας στο Banker's Review Online.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Δείτε ακόμη...

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σήμερα

Αυτοί που διάβασαν αυτό διάβασαν επίσης

Τα πιο δημοφιλή Topics

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε αυτήν την ενότητα

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε άλλες ενότητες

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Συνεντεύξεις / Πρόσωπα

 
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Topics

Συγχωνεύσεις και εξαγορές

Private banking

Πιστωτική κρίση

Credit Risk management

Enterprise risk management

Best work place

Multichannel Strategy

Innovation

International Banking

Outsourcing

©2017 Boussias Communications, all rights reserved. Κλεισθένους 338, 153 44 Γέρακας, info@boussias.com, Τ:210 6617777, F:210 6617778