Banker's Review Online - Mε δυσκολία οι συγχωνεύσεις και εξαγορές στην Ευρώπη

Τρίτη, 24 Οκτωβρίου 2017

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Strategy and Development

Mε δυσκολία οι συγχωνεύσεις και εξαγορές στην Ευρώπη

1 Ιουλίου 2013 | 15:34 Γράφει το Banker's Review  Editor Topics: Special Reports,Συγχωνεύσεις και εξαγορές

Οι ευρωπαϊκές τράπεζες αυτή τη στιγμή διαθέτουν μία μακρά λίστα δραστηριοτήτων τους προς πώληση, ωστόσο δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου αγοραστές – ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό σημάδι για τους μετόχους και τους ρυθμιστές.

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2012, η Société Générale ανακοίνωσε τη συμφωνία να πουλήσει το πλειοψηφικό της πακέτο (77,1%) της National Société Générale Bank (NSGB), της Αιγυπτιακής της θυγατρικής. Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας ο αγοραστής θα λάβει από την Société Générale τις μετοχές συγκεκριμένων τοπικών θυγατρικών που ακόμα δεν ανήκουν στην NSGB, διαμορφώνοντας την συνολική αμοιβή της Γαλλικής τράπεζας στα 2 δις. δολ. Κατά το κλείσιμο της συμφωνίας, που ακόμα αναμένει έγκριση από την Κεντρική Τράπεζα της Αιγύπτου, η Société Générale θα λάβει καθαρό κέρδος περίπου 350 εκατ. ευρώ, ενισχύοντάς το, σύμφωνα με τη Βασιλεία III, pro-forma core tier 1 στο τέλος του 2013, σχεδόν κοντά στους 30 πόντους βάσης.

Παραδόξως, η τιμή της μετοχής της NSGB παρουσίαζε συνεχή πτωτική τάση κατά τους μήνες πριν την ανακοίνωση της πώλησης και η τιμή της βρέθηκε 10% κάτω από την τιμή κλεισίματος της προηγούμενης μέρας. Παρόλα αυτά, η αξία της τράπεζας, παρουσίασε 20% return on equity τους πρώτους 9 μήνες του 2012. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, οι μέτοχοι μπορεί να είχαν ερωτήσεις σχετικά με το λόγο που η τράπεζα πουλάει σε μειωμένη τιμή ένα κερδοφόρο κομμάτι της με αξιοπρεπή απόδοση ιδίων κεφαλαίων σε μία αναδυόμενη αγορά με δυνατότητες ανάπτυξης. Ωστόσο, αυτές δεν αποτελούν φυσιολογικές συνθήκες για τις Ευρωπαϊκές τράπεζες.

Αυτό το μικρό εφάπαξ κεφαλαιακό κέρδος θα βοηθήσει τη Société Générale να επιτύχει πιο εύκολα την πλήρη αναλογία B3 CET1 του 9-9,5% μέχρι το τέλος του χρόνου. Και αυτό φυσικά υποβοηθάει και όλες τις άλλες εκτιμήσεις. Όπως αναφέρουν, αναλυτές της Credit Suisse, η εκτίμηση είναι πιθανόν μία δίκαιη συναλλαγή, δεδομένου του πολιτικού κλίματος της Αιγύπτου. Αναφέρουν, επίσης, ότι η μετοχή της Γαλλικής τράπεζας «υπέφερε» για αρκετό καιρό από τις αρνητικές αντιλήψεις των επενδυτών της κεφαλαιακής της θέσης και της ικανότητες του management να σημειώσει πρόοδο στις μεταβιβάσεις περιουσιακών στοιχείων.

Γιατί είναι δύσκολες οι συγχωνεύσεις στην Ευρώπη
Η συμφωνία αυτή υπενθυμίζει το πόσο «σιωπηλές» ήταν οι συγχωνεύσεις και οι εξαγορές μεταξύ των τραπεζών, ακόμη και καθώς δυσκολεύονται να καθορίσουν νέα επιχειρηματικά μοντέλα και να προσαρμόσουν τους ισολογισμούς και το επιχειρηματικό τους χαρτοφυλάκιο. Κατά την τελευταία εβδομάδα του 2012, τα στοιχεία της Dealogic δείχνουν ότι ο όγκος των συγχωνεύσεων και εξαγορών βρισκόταν 15% σε χαμηλότερα επίπεδα από αυτά του 2011.

Τράπεζες όπως η KBC και η Dexia, οι οποίες «αναγκάστηκαν» από την Ευρωπαϊκή Ένωση να πουλήσουν κάποια περιουσιακά τους στοιχεία για να αντισταθμίσουν τις κρατικές ενισχύσεις που έλαβαν κατά την εποχή της κρίσης, αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος των συγχωνεύσεων και εξαγορών που έγιναν – όπως η ING που προέβη σε πώληση του Καναδικού και Βρετανικού της τραπεζικού βραχίονα – ενώ έχουν ωστόσο ολοκληρώσει συμφωνίες πέρα από αυτές που όριζαν οι ρυθμιστικές αρχές.

Αν κάποιος ρωτήσει έναν τραπεζίτη ενός ομίλου χρηματοοικονομικού ιδρύματος που εργάζεται πάνω σε πιθανές συγχωνεύσεις και εξαγορές, είναι ξεκάθαρο ότι οι πωλητές προσπαθούν να «αποσυρθούν» από ένα σύνολο διαφόρων τύπων επιχειρήσεων. Ωστόσο, όταν οι τραπεζίτες που ασχολούνται με συγχωνεύσεις και εξαγορές αξιολογούν τις πιθανότητες πραγματοποίησης των συμφωνιών που εξετάζουν, αναφέρουν ότι θα ήταν τυχεροί αν πραγματοποιούνταν έστω και το 20% αυτών και θα ήταν ενθουσιασμένοι αν έφταναν το 30%.

Δυστυχώς, η λίστα των πιθανών αγοραστών είναι πολύ μικρή, εκτός από τις τραπεζικές επιχειρήσεις με υψηλές καταθέσεις, και αυτός είναι ο λόγος που η ING μπόρεσε πέρυσι να πουλήσει τον Καναδικό της βραχίονα στην Bank of Nova Scotia και τον Βρετανικό της στην Barclays. Από την άλλη, κάποιες ισχυρές Αμερικανικές και Ιαπωνικές τράπεζες συνέλεξαν χαρτοφυλάκια δανείων από «πιεσμένους» Ευρωπαίους δανειστές αλλά σχεδόν κανένας δεν κατάφερε να πουλήσει, για παράδειγμα, καμία από τις μεγάλες και υποθετικά σταθερές επιχειρήσεις asset management που «σιωπηλά» αναζητούσαν αγοραστή.

Αυτό είναι ανησυχητικό για τους μετόχους, τους managers των τραπεζών και τους ρυθμιστές, καθώς βλέπουν τις μισές από τις Ευρωπαϊκές τράπεζες να έχουν αναλογία δανείων-καταθέσεων πάνω από το 100%. Οι επενδυτές χαρτοφυλακίου δεν είναι ιδιαίτερα πρόθυμοι να κάνουν τις απαραίτητες κινήσεις που χρειάζεται, εκτός αν υπάρξουν εξαιρετικές περιστάσεις, όπως η χρηματοδότηση της πολύ σωστά δομημένης εξαγοράς της Merrill Lynch από της Julius Baer. Επομένως, αν οι τράπεζες δεν καταφέρουν να συγκεντρώσουν νέα επενδυτικά κεφάλαια ή να πουλήσουν τμήματά τους σε άλλες τράπεζες, τότε θα παραμείνουν σε μία στάσιμη κατάσταση, αναγκαζόμενοι να περιορίσουν τους νέους δανεισμούς.

Οι αναλυτές της UBS παρουσιάζουν μία δυσοίωνη προοπτική για τις τράπεζες για το 2013 καθώς εισέρχονται σε ένα από τα πιο αργά αναπτυσσόμενα περιβάλλονται των τελευταίων ετών, που χαρακτηρίζεται από αδύναμη ζήτηση πιστώσεων, πίεση των περιθωρίων, δύσκολες συνθήκες στην αγορά κεφαλαίων και αυξημένους κανονιστικούς περιορισμούς. Οι ρυθμιστές έχουν πλέον να διαχειριστούν πολλά, αλλά θα πρέπει να σκεφτούν νέους τρόπους να ενθαρρύνουν τους νεο-εισερχόμενους στην αγορά – για παράδειγμα ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια και διασυνοριακή προσέλκυση, συμπεριλαμβάνοντας τις αναδυόμενες αγορές – για να φέρουν επιπλέον κεφάλαια και ανταγωνισμό στον τραπεζικό κλάδο.

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2012, η Société Générale ανακοίνωσε τη συμφωνία να πουλήσει το πλειοψηφικό της πακέτο (77,1%) της National Société Générale Bank (NSGB), της Αιγυπτιακής της θυγατρικής. Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας ο αγοραστής θα λάβει από την Société Générale τις μετοχές συγκεκριμένων τοπικών θυγατρικών που ακόμα δεν ανήκουν στην NSGB, διαμορφώνοντας την συνολική αμοιβή της Γαλλικής τράπεζας στα 2 δις. δολ. Κατά το κλείσιμο της συμφωνίας, που ακόμα αναμένει έγκριση από την Κεντρική Τράπεζα της Αιγύπτου, η Société Générale θα λάβει καθαρό κέρδος περίπου 350 εκατ. ευρώ, ενισχύοντάς το, σύμφωνα με τη Βασιλεία III, pro-forma core tier 1 στο τέλος του 2013, σχεδόν κοντά στους 30 πόντους βάσης.

Παραδόξως, η τιμή της μετοχής της NSGB παρουσίαζε συνεχή πτωτική τάση κατά τους μήνες πριν την ανακοίνωση της πώλησης και η τιμή της βρέθηκε 10% κάτω από την τιμή κλεισίματος της προηγούμενης μέρας. Παρόλα αυτά, η αξία της τράπεζας, παρουσίασε 20% return on equity τους πρώτους 9 μήνες του 2012. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, οι μέτοχοι μπορεί να είχαν ερωτήσεις σχετικά με το λόγο που η τράπεζα πουλάει σε μειωμένη τιμή ένα κερδοφόρο κομμάτι της με αξιοπρεπή απόδοση ιδίων κεφαλαίων σε μία αναδυόμενη αγορά με δυνατότητες ανάπτυξης. Ωστόσο, αυτές δεν αποτελούν φυσιολογικές συνθήκες για τις Ευρωπαϊκές τράπεζες.

Αυτό το μικρό εφάπαξ κεφαλαιακό κέρδος θα βοηθήσει τη Société Générale να επιτύχει πιο εύκολα την πλήρη αναλογία B3 CET1 του 9-9,5% μέχρι το τέλος του χρόνου. Και αυτό φυσικά υποβοηθάει και όλες τις άλλες εκτιμήσεις. Όπως αναφέρουν, αναλυτές της Credit Suisse, η εκτίμηση είναι πιθανόν μία δίκαιη συναλλαγή, δεδομένου του πολιτικού κλίματος της Αιγύπτου. Αναφέρουν, επίσης, ότι η μετοχή της Γαλλικής τράπεζας «υπέφερε» για αρκετό καιρό από τις αρνητικές αντιλήψεις των επενδυτών της κεφαλαιακής της θέσης και της ικανότητες του management να σημειώσει πρόοδο στις μεταβιβάσεις περιουσιακών στοιχείων.

Γιατί είναι δύσκολες οι συγχωνεύσεις στην Ευρώπη
Η συμφωνία αυτή υπενθυμίζει το πόσο «σιωπηλές» ήταν οι συγχωνεύσεις και οι εξαγορές μεταξύ των τραπεζών, ακόμη και καθώς δυσκολεύονται να καθορίσουν νέα επιχειρηματικά μοντέλα και να προσαρμόσουν τους ισολογισμούς και το επιχειρηματικό τους χαρτοφυλάκιο. Κατά την τελευταία εβδομάδα του 2012, τα στοιχεία της Dealogic δείχνουν ότι ο όγκος των συγχωνεύσεων και εξαγορών βρισκόταν 15% σε χαμηλότερα επίπεδα από αυτά του 2011.

Τράπεζες όπως η KBC και η Dexia, οι οποίες «αναγκάστηκαν» από την Ευρωπαϊκή Ένωση να πουλήσουν κάποια περιουσιακά τους στοιχεία για να αντισταθμίσουν τις κρατικές ενισχύσεις που έλαβαν κατά την εποχή της κρίσης, αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος των συγχωνεύσεων και εξαγορών που έγιναν – όπως η ING που προέβη σε πώληση του Καναδικού και Βρετανικού της τραπεζικού βραχίονα – ενώ έχουν ωστόσο ολοκληρώσει συμφωνίες πέρα από αυτές που όριζαν οι ρυθμιστικές αρχές.

Αν κάποιος ρωτήσει έναν τραπεζίτη ενός ομίλου χρηματοοικονομικού ιδρύματος που εργάζεται πάνω σε πιθανές συγχωνεύσεις και εξαγορές, είναι ξεκάθαρο ότι οι πωλητές προσπαθούν να «αποσυρθούν» από ένα σύνολο διαφόρων τύπων επιχειρήσεων. Ωστόσο, όταν οι τραπεζίτες που ασχολούνται με συγχωνεύσεις και εξαγορές αξιολογούν τις πιθανότητες πραγματοποίησης των συμφωνιών που εξετάζουν, αναφέρουν ότι θα ήταν τυχεροί αν πραγματοποιούνταν έστω και το 20% αυτών και θα ήταν ενθουσιασμένοι αν έφταναν το 30%.

Δυστυχώς, η λίστα των πιθανών αγοραστών είναι πολύ μικρή, εκτός από τις τραπεζικές επιχειρήσεις με υψηλές καταθέσεις, και αυτός είναι ο λόγος που η ING μπόρεσε πέρυσι να πουλήσει τον Καναδικό της βραχίονα στην Bank of Nova Scotia και τον Βρετανικό της στην Barclays. Από την άλλη, κάποιες ισχυρές Αμερικανικές και Ιαπωνικές τράπεζες συνέλεξαν χαρτοφυλάκια δανείων από «πιεσμένους» Ευρωπαίους δανειστές αλλά σχεδόν κανένας δεν κατάφερε να πουλήσει, για παράδειγμα, καμία από τις μεγάλες και υποθετικά σταθερές επιχειρήσεις asset management που «σιωπηλά» αναζητούσαν αγοραστή.

Αυτό είναι ανησυχητικό για τους μετόχους, τους managers των τραπεζών και τους ρυθμιστές, καθώς βλέπουν τις μισές από τις Ευρωπαϊκές τράπεζες να έχουν αναλογία δανείων-καταθέσεων πάνω από το 100%. Οι επενδυτές χαρτοφυλακίου δεν είναι ιδιαίτερα πρόθυμοι να κάνουν τις απαραίτητες κινήσεις που χρειάζεται, εκτός αν υπάρξουν εξαιρετικές περιστάσεις, όπως η χρηματοδότηση της πολύ σωστά δομημένης εξαγοράς της Merrill Lynch από της Julius Baer. Επομένως, αν οι τράπεζες δεν καταφέρουν να συγκεντρώσουν νέα επενδυτικά κεφάλαια ή να πουλήσουν τμήματά τους σε άλλες τράπεζες, τότε θα παραμείνουν σε μία στάσιμη κατάσταση, αναγκαζόμενοι να περιορίσουν τους νέους δανεισμούς.

Οι αναλυτές της UBS παρουσιάζουν μία δυσοίωνη προοπτική για τις τράπεζες για το 2013 καθώς εισέρχονται σε ένα από τα πιο αργά αναπτυσσόμενα περιβάλλονται των τελευταίων ετών, που χαρακτηρίζεται από αδύναμη ζήτηση πιστώσεων, πίεση των περιθωρίων, δύσκολες συνθήκες στην αγορά κεφαλαίων και αυξημένους κανονιστικούς περιορισμούς. Οι ρυθμιστές έχουν πλέον να διαχειριστούν πολλά, αλλά θα πρέπει να σκεφτούν νέους τρόπους να ενθαρρύνουν τους νεο-εισερχόμενους στην αγορά – για παράδειγμα ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια και διασυνοριακή προσέλκυση, συμπεριλαμβάνοντας τις αναδυόμενες αγορές – για να φέρουν επιπλέον κεφάλαια και ανταγωνισμό στον τραπεζικό κλάδο.



Ένα βασικό ζήτημα η ορθή ενσωμάτωση τιμής και προϊόντος
Περνώντας τώρα στο ζήτημα της ολοκλήρωσης της συγχώνευσης, ένα σημαντικό θέμα που ταλαιπωρεί αρκετούς οργανισμούς είναι η αξιοποίηση του πλήρους δυναμικού της τράπεζας που απορροφάται και η δημιουργία ευκαιριών για ενδεχόμενη μείωση κόστους και ανάπτυξη. Σε πολλές περιπτώσεις, οι συνέργειες από πλευράς κόστους υπερτονίζονται, αφήνοντας ανεκμετάλλευτο ένα σημαντικό μέρος του δυναμικού κερδοφορίας.

Την ίδια στιγμή, οι τράπεζες παραμελούν μία από τις σημαντικότερες πτυχές της συγχώνευσης: την ενσωμάτωση τιμής και προϊόντος. Δεδομένου ότι η τιμολόγηση των προϊόντων και των υπηρεσιών έχουν τη μεγαλύτερη επίπτωση στο κέρδος, η ενσωμάτωση τιμής και προϊόντος είναι σημαντική για την πλήρη κεφαλαιοποίηση των κερδών της συνέργειας και των ευκαιριών ανάπτυξης μετά από μία συγχώνευση. Εντούτοις, πολύ συχνά βλέπουμε συγχωνεύσεις μεταξύ τραπεζικών ιδρυμάτων με αποκλίνουσες στρατηγικές τιμολόγησης, για παράδειγμα μία τιμολόγηση για το μερίδιο αγοράς και μία για τα κέρδη.

Αυτό αποτελεί πρόκληση καθώς σε ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό περιβάλλον, όπως το τραπεζικό, ο σκοπός μίας εταιρείας να αυξήσει το μερίδιο της στην αγορά συνήθως συνεπάγεται μείωση της τιμής, κάτι που τελικά μειώνει τα περιθώρια κέρδους και αντιτίθεται στους σκοπούς της άλλης. Τέτοιες αποκλίνουσες στρατηγικές συνήθως έχουν ως αποτέλεσμα την ασαφή τιμολόγηση, που μπορεί εύκολα να δημιουργήσει ανάμικτα μηνύματα και ασυνεπή τιμολογιακή συμπεριφορά.

Η επιτυχής ενσωμάτωση τιμής και προϊόντος μετά την συγχώνευση δημιουργεί ένα διαφανές χαρτοφυλάκιο προϊόντων προσαρμοσμένο στις ανάγκες των δύο μερών. Η νέα πρόταση αξίας που δημιουργείται δίνει τη δυνατότητα στις τράπεζες να δημιουργήσουν στους πελάτες μεγαλύτερη προθυμία να πληρώσουν, κάτι που τελικά οδηγεί σε σημαντική αύξηση των κερδών. Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, οι τράπεζες πρέπει να ακολουθήσουν μία δομημένη διαδικασία τιμολόγησης μετά τη συγχώνευση, η οποία μπορεί να κατηγοριοποιηθεί σε 3 φάσεις: διαφάνεια, βελτιστοποίηση και επικοινωνία.

Η σημασία της διαφάνειας: Πριν τα προϊόντα και οι τιμές προσαρμοστούν και ενσωματωθούν, είναι σημαντικό να βεβαιωθεί ότι και τα δύο μέρη της συγχώνευσης είναι «ευθυγραμμισμένα» προς μία κοινή τιμολογιακή στρατηγική. Παράλληλα, πρέπει να αναπτυχθεί μία εκτενής προοπτική για την ανταγωνιστική θέση των δύο συγχωνευόμενων επιχειρήσεων. Η δημιουργία αυτής της διαφάνειας βάζει τα θεμέλια για εύρωστα analytics που απαιτούνται για την ανάπτυξη του νέου προϊόντος και του χαρτοφυλακίου τιμολόγησης.

Βελτιστοποίηση: Με μία ξεκάθαρη τιμολογιακή πολιτική και μία σωστά δομημένη αποθήκη δεδομένων, το χαρτοφυλάκιο των προϊόντων μπορεί να βελτιστοποιηθεί ώστε να ανταποκριθεί στους στόχους του. Η επιτυχής ενσωμάτωση τιμής και προϊόντος βασίζεται θεμελιωδώς στα ακόλουθα σημεία: κάλυψη των αναγκών του πελάτη, πρότυπα χρήσης, προθυμία πληρωμής, διαφοροποίηση από τους ανταγωνιστές, διαφάνεια στην επικοινωνία με τους πελάτες.

Αν και τα παραπάνω μπορεί να ακουστούν απλά στην αρχή, πολύ σπάνια οι τράπεζες καταφέρνουν να αποκτήσουν έσοδα από την αξία που προσφέρουν στους πελάτες τους – και αυτό συνήθως κάτω από φυσιολογικές συνθήκες. Μετά από μία συγχώνευση, η κατάσταση γίνεται πολύπλοκη με λιγότερους πόρους λόγω των ανταγωνιστικών προτεραιοτήτων ή μείωσης του προσωπικού. Ακόμη και τα βασικά τραπεζικά προϊόντα, όπως ο έλεγχος ενός λογαριασμού, στερούνται διαφάνεια για τις πωλήσεις και τους πελάτες. Τα σενάρια migration πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψιν και να υπολογιστούν βάσει των δεδομένων και των αναλύσεων που αναπτύχθηκαν νωρίτερα.

Αυτό θα βοηθήσει τις τράπεζες να διερευνήσουν την αλλαγή στις συμπεριφορές τους, την ευαισθησία των τιμών, τη διείσδυση των προϊόντων τους και την πιθανή απόκτηση νέων πελατών.

Επικοινωνία: Το τελευταίο βήμα είναι η υλοποίηση του χαρτοφυλακίου νέου προϊόντος και τιμής. Πρώτα, πρέπει το migration των πελατών να σχεδιαστεί σωστά και πρέπει να δημιουργηθούν οδηγίες βασισμένες στα προφίλ των πελατών, συμπεριλαμβανομένων προτύπων χρήσης και αντιλήψεων της προϊόντικής αξίας. Για παράδειγμα, στο παρελθόν, το 90% των επιχειρηματικών τρεχούμενων λογαριασμών μπορούσαν απευθείας να μεταφερθούν στο νέο χαρτοφυλάκιο βάσει της προηγούμενης χρήσης χωρίς τη συμβολή του τμήματος πωλήσεων.

Για το υπόλοιπο 10%, το τμήμα πωλήσεων διαπραγματεύτηκε μεμονωμένες εκπτώσεις που ακολουθούν ξεκάθαρα δομημένες απαιτήσεις και διαδικασίες. Αυτές οι οδηγίες επιτρέπουν τον ευρύτερο έλεγχο του τμήματος πωλήσεων και μεγαλύτερη επιβολή τιμών. Τελικά, για να καθοδηγηθεί το τμήμα πωλήσεων μέσω της διαδικασίας ενσωμάτωσης, τα στελέχη πρέπει να τους παρέχουν τα κατάλληλα υποστηρικτικά επικοινωνιακά εργαλεία για να βοηθήσουν στην επίτευξη των στόχων τους.

Για παράδειγμα, μία διαδραστική αναζήτηση λογαριασμού είναι το ιδανικό εργαλείο για να εμπλακεί ο πελάτης κατά τη διαδικασία της μετάβασης, ώστε να διασφαλιστεί ότι τα καλύτερα δυνατά προϊόντα έχουν επιλεγεί γι’ αυτόν. Με την κατάλληλη εκπαίδευση και υποστηρικτικά εργαλεία, το τμήμα πωλήσεων μπορεί να επικοινωνήσει αποδοτικά την αξία του νέου χαρτοφυλακίου.

Banker's Review (T. 032)
« 1 2 »

Έχετε άποψη;
Ο σχολιασμός των άρθρων προϋποθέτει την Είσοδο σας στο Banker's Review Online.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Δείτε ακόμη...

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σήμερα

Αυτοί που διάβασαν αυτό διάβασαν επίσης

Τα πιο δημοφιλή Topics

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Συνεντεύξεις / Πρόσωπα

 
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Topics

Συγχωνεύσεις και εξαγορές

Private banking

Πιστωτική κρίση

Credit Risk management

Enterprise risk management

Best work place

Multichannel Strategy

Innovation

International Banking

Outsourcing

©2017 Boussias Communications, all rights reserved. Κλεισθένους 338, 153 44 Γέρακας, info@boussias.com, Τ:210 6617777, F:210 6617778